her sabah aynı hayat mücadelesini veriyorum.ama şu ana kadar hiç galip gelemedim, hiçbir zaman kameralara zafer işareti yapamadım arkadaşım.
ilk ders süper gidiyor.planlarım harfi harfine işliyor.müziğimi kulağıma takıp dış dünyadan kopuyor,kimseyle ilgilenmiyorum.hep böyle devam etsin bir güncük böyle artist dolaşıyım diyorum.neden diyorum bilmiyorum.küçüklükten dizilerdi,filmlerdi etkileniyor insan işte.neyse.
2.ders;_; ise
herşey bozuluyor.arkadaşlarımın kahkahalarıydı bağırış çağırışlarıydı türküleri oyunları..
heheeyt diye ayağa kalkıp göbek atasım geliyor.olmadı kiziroğluna katılıyorum bu seferde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder