isveç trafiği.

yokki.
kandırdım.
isveç trafiği diye bişey olmaz.hatta ;tüm iskandinav ülkelerindeki araçlar kırmızı ışıkta dursa bir kadıköy trafiği etmez.

tüm kış boyunca evden çıkmamayı çok ciddi düşünüyorum.hatta daha da abartarak olayı yatak boyutuna taşıyıcam.yataktan çıkmıyicam ben.ne zaman kuşlar bıcır bıcır öter ararlarım perdeyi güneş açmış cemre düşmüş.işte o gün atarım dışarı adamımı.işte O GÜN!

p.s.
hasta olmak ne pis bişeymiş öyle.ne börek yiyebiliyorum ne sigara içebiliyorum;_;
aslında düşündümde an itibariyle kate moss olabilirim belki.
dur ben biraz daha hasta olayım

where you wake up from your dreams

soğuk günlerde yataktan hiç çıkmamak<3
yatakta yiyeyim ehe deyip üşüyerek mutfağa gitmek,
tabağı alıp sıcacık yatağa tekrar girmek<3
sonra çatalı unuttuğunu farketmek
ulan?!
neyse elimle de yerim ben nolcek demek;
yemek bitince peçete almaya daha da üşenmek.
eller yorganın dışında uykuya dalmak...

i don't wanna die yet

"you say we are all falling
so we can't arrive anywhere
if you hold me we fall together
if you let me we'll fall apart


i guess i'm in love
cause i'm so nervous all the time
and when i close my eyes i see you,
i see you"

baba?baba orda mısın?

Atölyeden çıktım geldim babamla buluşacağım yere.baba özlemiyle yanıp tutuşuyorum çünkü aylardır yurt dışında gezip tozuyor adam.
neyse efendim.ben onu böyle herşeyden habersiz çaldıradurayım o beni pembe gömleğiyle ve elinde kocaman çok süpersonik ve capon mucizesi fotoğraf makinesiyle çeksin.o pozlardan biri bu da.
5 dakika sonra göz göze geldik pembe gömlekli bir insanla.kafasını kaplayan fotoğraf makinesini bana çevirmiş bakıyor.önce bu nikonbey adam dedim.buldum onu.yapışıcem ayağına bana da bitene versin..
babammış meğer.önce arkamı döndüm ayyy;_; yaptım daha sonra baba pembe gömlek giymişsin?!! dedim.
çok üzüldü.çok utandım.
meğersem içine oturmuş gömlek meselesi.bi de annemede söyledi yemekte.ecem gömleğimi beyenmedi diye.
noluyor bu ebeveynlere yarreppi.